Tüm Kategoriler


Sayfalar

Sen

Ynsan bom bo? bir kalple ba?lamady ya?amaya, sevme olgusu yerle?ikti zaten, ama bir yerlerde bir "sen" katyldy hayatyna. Senin katylmasy demek, onun sen harici herkesi syradan, seni zel grmesi demekti. Daha do?rusu kalbine kalbinin zel gelmesiydi. "Sen" tm zamanlara ta?ynabilirdi ve herkes sen(e) benzer bir?eylere sahipti. Fakat "sen" tarifi olmayan bir gzellikti insan iin. Bunlar de?i?ik hislerdi, nk akyl tm tatsyzlyklardan arynyp, sen(i) baryndyryyordu. Ynsanyn kalbinin hayranlykla dayanamady?y en anlamly varlykty "sen"... yle tatly bir yo?unluktu ki can evinde, sanki kapysy ufacyk aralansa, sana uu?acakty ierisinde ne varsa... Ynsanyn her ?eyi hi bir ?eye dn?rd, her ?ey kaybolurdu, ama bir yerlerde "sen" kendi halinde devam ederdi. Hayat kadar, lm kadar gerek, masal kadar hayldi insan. Tekrar dnyaya gelse, tekrar sevecekti elbet, zira hayattayken de ld?nde de bir ?eyi ok iyi anlamy?ty; onun bildi?i yalansyz ve sonsuz tek sevme, sen(i) sevmekti.


Yazar Hakkında

polyanna
PoLYaNNa

Yorumlar


Henüz Yorum Yok! İlk Yorumu Yapan Sen Ol:

Senin Yorumun