Tüm Kategoriler


Sayfalar

Başım, Kolum, Ayağım

Hafyzamyn tozlu sayfalary arasyna syky?my? anylary canlandyrma gayretindeyim bu g�nlerde. �ocuklu?uma iniyorum. Kendi kendimin doktoru olma derdindeyim. Re�etem bende... Ylkokul birinci synyftayym. Mevsimlerden sonbahar. Okula aly?ayym falan derken neredeyse d�nemi bitirece?iz.�Yaramaz bir �ocuk de?ildim. En azyndan di?erlerine g�re s�kin sayylyrdym. Biraz i�ine kapanyk ama her an patlamaya hazyrdym. Bazy ?eyleri i�imde biriktirmeyi o ya?larda �?renmi?im demek ki... Ak?am olmu?, babam kahveye gitmi?, annem mutfa?a ge�mi?ti. O zamanlar babaannem h�l� bizimleydi, aramyzdaydy. D�rt�ki?ilik de?il be? ki?ilik sofra kuruldu?u d�nemlerdi. Babaannem elindeki be? ty?la �orap �r�yordu k�?esinde.�Bir de divanymyz vardy,�oturdu?umuz odanyn yarysyny kaplayan. Geni?ti ve ?imdiki kanepelerden �ok daha konforluydu. Annem her sabah �?enmeden divany ve minderleri d�ve d�ve kabartyrdy. Sonra da �st�ne �ykmamyzy yasaklardy. Ne diyecektim; hatyrladym. Karde?im, o divanyn ayaklaryna ipler ba?lar saz gibi �almaya �aly?yrdy. O zamandan belliymi? m�zi?e ilgisi. Ama benim anlataca?ym bunlaryn hi�birisi de de?il. Y?te o ak?am, herkes bu i?lerle u?ra?yrken ben minderlerden kendime yer yapmy? televizyon izliyordum. Ve aniden �ba?ym-kolum-aya?ym� diye �y?lyk atmaya ba?ladym. Ama b�yle bir sancy yoktu. Her yerime resmen by�ak batyryyorlardy. Ve acy bir durdu?u yerde durmuyordu. T�m v�cudumu adeta ke?fe �ykyyordu. Bendeki �y?lyklar her ge�en saniye daha bir y�kseliyordu��ba?ym-kolum-aya?ym�. Ama hi� kimse yanyma gelmiyordu. Her zamanki ?akalarymdan biri sanyyorlardy besbelli. Annem�yanyma gelip �Ne ba?ryyorsun avaz avaz� demeye kalmadan benim �ba?ym-kolum-aya?ym��serzeni?lerimde ciddi oldu?umu anlayynca elinde ne varsa fyrlatty bir kenara. Yanyma gelmi? sakinle?tirmeye �aly?yyordu. Ama bende yine ayny �y?lyklar y�kseliyordu �Ba?ym-kolum-aya?ym...� Babam evde yoktu. Cep telefonu yoktu. Araba yoktu. Hastaneye gitmek ?imdiki gibi kolay de?ildi. Ambulansy aramak o anda annemin aklyna neden gelmemi?ti onu da bilmiyorum. Aceleden ne yapaca?yny unutmu? bir halde telefon defterinden kahvenin numarasyny aryyordu, eli aya?y birbirine dola?my? vaziyette. Nihayet bulmu?tu numarayy hemen kahveyi aramy?, babamy telefona istemi?ti. Olup biteni babama bir �yrpyda anlatmy?ty. Babam kahveden nasyl fyrlady?yny sonradan anlatty bize. Taksi yava? gider diye ko?arak gelmi?. Taksiden daha fazla km/saat yapaca?yny d�?�nm�?t�. Bunlary anlatyrken g�l�yordu. Hem kendisiyle hem benle dalga ge�erek konu?uyordu. Zorlu maraton ko?usundan sonra eve ula?mayy ba?army?ty bizim milli ko?ucumuz. Mahallede sadece bir ki?ide araba vardy. Beni apar topar arabaya bindirip acilin yolunu tuttuk. Ben gene avazym �ykty?y kadar �ba?ym-kolum-aya?ym� diye ba?yryyordum. Kafamy kaldyrdy?ymda ��-be? tane hem?irenin ba?ucumda oldu?unu g�rd�m. Nedense neyim var neyim yok anlayamamy?lardy. Doktor yoktu. Ya da daha acil hastalaryyla me?guld�. Bana da bu sevimli g�r�nmeye �aly?an aslynda sevimli olmadyklary her hallerinden belli bu hem?ireler kalmy?ty.�Ne ila� ne i?ne... Biraz m�?ahade altynda beklettikten sonra eve yolladylar. Ama ben gene �ba?ym-kolum-aya?ym� diye �y?lyk atmaya ba?layynca gerisin geriye acilin yolunu tuttuk. Yine ayny hem?ireler... Ylk geldi?imdeki gibi artyk sevimli g�r�nmeye �aly?myyordu hi�biri. Y�lerinden biri elinde kocaman i?neyle geldi yanyma. A?ry kesiciymi?! Hi� acymadan saplayyverdi popoma. Cani! Yine yolladylar bizi eve. Aradan be?-on dakika ge�meden ben yine �ba?ym kolum aya?ym� diye ba?ladym. Hooop; gene acil yolu... Hi� durmuyordum, devamly ayny ?eyi tekrarlayyp duruyordum. Sancy t�m v�cudumda dola?yyordu. Ve her sancy geldi?i yere elimi koyuyordum. Uzaktan sanki "makarina" dansyny yapyyormu? gibi bir h�lim vardy. Ama g�lm�yor, a?lyyordum bu dansy yaparken. Acilden i�eri girdi?imizde �Yine bizimki geldi� dendi?ini duydum hem?irelerden. Bu sefer doktor da yanlaryndaydy. Bana ?�yle bir bakty, muayene etti. Sonra bizimkileri odadan �ykardy. Doktor �Allah Allah! Bu ya?ta bu kadar sinir... Kyzym seni kim sinirlendirdi b�yle? Neyin var?�Ne yapyyorlar evde sana?� gibilerinden soru ya?muruna tuttu. Doktorun dedi?ine g�re sinir krizi ge�iriyormu?um. Doktor benle konu?tuk�a�acylarym dinmeye ba?lamy?, sancy v�cudumu d�rt dolanmaktan bykmy? halde yava?lamy?ty gezinmesi. Ben hemen ba?ladym anlatmaya. �Beni d�v�yorlar, i?kence ediyorlar, yemek-su vermiyorlar�� dememi bekliyor olmalyydy. Bu kadar sinir ancak bu kadar a?yr ?artlarda ger�ekle?meliydi. Ama bunlaryn hi�biri de de?ildi. �Hep kumandayy karde?ime veriyorlar. Beni onun kadar sevmiyorlar. Neden kumanda hep onda�� dememle doktor g�lmeye ba?lady. Yalnyz ben g�lm�yordum. Sonra "tamam kyzym artyk kumanda hep sende olacak sen yeterki sinirlenme demesiyle" g�lmeye ba?ladym. Sonra bizimkileri yanyna �a?yrdy, "Hi�bir ?eyi yok kyzynyzyn.�Sadece �ona verilmesi gereken ama verilmeyen kumanda sorunu var� dedi. Bizimkiler ?a?kyn ne dedi?ini anlamadylar ilk ba?ta doktorun. Sonra olup biteni, sinir krizine girme sebebimi anlatty. Bizimkilerin o g�nden sonra tek dalga konusu bendim. Ama ilk birka� hafta kumandanyn bende olmasynyn keyfini s�rd�m. Bu olaydan sonra ilk iki g�n okula gitmedim. Okulda �?retmen niye gelmedi?imi sorunca �sinir krizine girmi?tim �?retmenim� deyince haliyle beni ciddiye almady. Ben de pek umursamadym zaten...




Yazar Hakkında

bisrev

bisrev


Yorumlar


Henüz Yorum Yok! İlk Yorumu Yapan Sen Ol:

Senin Yorumun