Tüm Kategoriler


Sayfalar

Mimar Adayının Sonu

   Nereden başlasam bilemiyorum. Bir yaz boyunca okul açılsın istedim, boşluktan çok sıkılmıştım. Okul başlıyor ve benim hiç hevesim yok... Bir şeyleri başardıkça mutlu oluyorum ama bu yaz hiçbir şey başaramadım. Bir stajı bile beceremedim. Artık üçüncü sınıf oldum, piyasaya giriş yapmak, bir yerlerden başlamak istiyorum ama kime gitsem kapı yüzüme kapandı! Çevremiz geniş olmasına rağmen benim dalımda bir tanıdık olmaması beni kendimle baş başa bıraktı. Düşünüyorum gittiğim yerler beni neden seçsin? Benimle neden uğraşsın? Başarılı bir öğrenciliğim yok, aktif bir yapım yok... Korkak, içine kapanık, dünyadan kopmuş haldeyim. Çabaladıkça dibe battığımı hissediyorum. Elimden tutacak birini arıyorum o da yok, çıkmıyor karşıma... İçim sıkılıyor, daralıyorum. Evde, okulda, dışarıda, her yerde duvarlar, insanlar üstüme geliyor sanki bunalıyorum. Şu an nerede, ne yapmak istediğimi bilmiyorum. Sadece sağlıklı bir birey olmak istiyorum. Bunun için ne yapmam gerektiğini de bilmiyorum. Psikolog geçmişim vardı ama bu yaza girmeden doktor ilacı kestirdi. İlk zamanlar iyiydim ama başa döndüğümü hissediyorum. Sosyal fobim vardı, tekrar doktora gidip ilaç bağımlısı olmak istemiyorum. Çünkü ilaçlar unutkanlık yaptı, benden kısmen sağlığımı aldı. Yaptığım çoğu şeyi bilinçsiz yaptım ve birçoğunu da hatırlamıyorum. Allah´a sığındım, dua ediyorum içim ferahlasın diye... Başarılı bir birey olayım diye... 
  Başka bir derdim de çevrem... Arkadaş çevrem hiç iç açıcı değil, beni dinime yönelten değil, dinimden uzaklaştıran bir çevrem var. Onlardan uzaklaşmak da istiyorum ama vazgeçemiyorum. Yalnız kalmak korkumdan olabilir. İlkokuldan beri süregelen yalnızlık korkum "ya sıra arkadaşım olmazsa..." Görmüş geçirmiş birilerinden akıl istiyorum, sadece oturup uzun uzun dertleşmek... Böyle bir arkadaşım da yok, aslında eskiden vardı ama konuşmak isteyince herkes kaçıyor...




Yazar Hakkında

mina

Edit: Sword76


Yorumlar


Henüz Yorum Yok! İlk Yorumu Yapan Sen Ol:

Senin Yorumun