Tüm Kategoriler


Sayfalar

Özlemenin Hikâyesi

  Nereden başlamak gerekir hikâyeye bilmiyorum. Neresinden başlarsam başlayayım sonu yok, nasıl tamamlarım bilmiyorum… Özlediğim gecelerin sabahlara kavuşmadığı, güneşin doğuşunu beklerken bulutla örtülmüş bir gökyüzü ve aylardır görmediğim bir adam. Hikâye burada başlayıp boğazımda düğümleniyor.
  Sesini duymak için arıyorum bazen. Sadece bir tane fotoğrafı var bende olan ve hiç açıp bakmadım. Özlemekten başıma ağrı girdiği günlerde yanımda olması gerekirken yoktu. Ölüm gibi bir şey ama ölmüyorsun. Sevmek intihara dönüşüyor. Her gün biraz daha yok olmaya başlıyorsun, acı çeke çeke. Sonrası yok. Sonrası hiç olmuyor. Acıdan geberiyorsun ama ölemiyorsun. Bir sürü aşk filmi izliyorsun bir sürü şiir kitabı okuyorsun. Başka bir insana âşık olmaya çalışıyorsun. Tamam unuttum artık dediğin an karşındaki adama sevdiğin adamı aktarmaya çalışıyorsun. Sonra bir bakıyorsun sevdiğin adamı unutmaya çalışırken birden yine geliyor aklının bir köşesine. Nefes alamıyor gibi oluyorsun ama alıyorsun.
  En sevdiğin şarkıyı açıyorsun sadece sözleri dikkatini çekiyor ve mırıldanıyorsun. Şarkı güzel olduğu için sevmiyorsun aslında sana onu hatırlattığı için seviyorsun. Unutmak güzel bir şey de sonrasında hatırlayınca canın aynı yerden aynı büyüklükte yanmaya başlıyor. Ama hep bir umut var içimde, bir gün sigaralarımızı mutluluktan söndüreceğiz...




Yazar Hakkında

Ceyda

Edit: Sword76


Yorumlar

PoLYaNNaMay 9, 2016 Reply

Acını gittikçe büyüten değil hayatını sevince dönüştürecek hayallerinin gerçek olması dileğiyle.


Senin Yorumun