Tüm Kategoriler


Sayfalar

Kıyı

  Dalgaların tanışmaya korktuğu kıyılar vardır. Sen onlardan birisin. Karşına geçip ben geldim diyemiyorum. Sanırım o kadar cesaretim yok. Biri beni boşluğa atmış da elimi uzatacağım kimse yok gibi hissediyorum. Okyanusun ortasında kalan gemi gibi, terkedilmiş bir evde yine terkedilmiş birinin yaşaması gibi, en sevdiğin şarkıyı artık sevmiyor olman gibi ve belki de hislerini anlayamamak gibi.
 Bana geceyi sevdiren sensin şimdi gündüzlerin daha güzel olduğunu anlatamazsın bana. Korkularını yok edemezsin ama ben senin korkularını örtmeye çalışırım. Hep aynı hikaye değil, her yalnızlık aynı değil. İzi kalır dediğimiz şeylerden hiç birinin kabuğu bile kalmadı. Senden bana kalan iz olacaksa ona da razıyım. Anlamıyorsun, biz bir kere beraber uyansak aynı sabaha gündüzleri de severim yemin ederim! Sen bir kere gülsen bana çiçek açar içimde düşen şehirlerin sokaklarında.
 Hoş geldin! Bana değil; gecelerime. Bana gelemedin ama gelsen ne güzel olurdu şimdi. Onlar seni izlerken ben içindeki yaraları merak ettim. Yara bandın olayım diye. Senin kıyılarında dolaşırken korktuğum şey düşmek değildi. Korktuğum şey ben düşerken senin tutmayacak olman. Ben sana gelirken bütün ihtimalleri kabulleniyorum. Ellerimi tutman dileğiyle...

 

 

Edit: Sword76




Yazar Hakkında

Ceyda

Yorumlar

ImpossibleJuly 13, 2016 Reply

Bir zamanlar ben de böyle bir şeyler yaşamıştım. Uzakta kalması, ben geldim diyememen. Korkuların falan... Bu haliyle daha güzel sanki. Bırak imkansızsa öyle kalsın. İmkansızsa zaten hiçbir zaman imkanlıya dönemeyecek.


Senin Yorumun