Tüm Kategoriler


Sayfalar

Anne

  Öyle zor ki anne yokluğun, kaç geceyi sabah ettim. Uğruna akıttığım gözyaşları seni getiremezdi bana. Yorgun düşen bedenim dayanamıyor bazen. Küçükken daha hiçbir şeyin farkında değildim. Duyduğumda inanamamıştım ve derdim ki öz anne böyle mi olur, olamazdı belki. 
  Olsun, üzülmüyorum. Ama yıllar neleri götürdü. Her batan güneş yeniden doğdu. Geceler hep yoldaşım oldu. Ağlamalarım sonrası sustum, çünkü geri getirmeyecekti seni gözyaşlarım. Ama bir gerçek vardı ki içimdeki çocuk hiç susmadı anne! 
Şimdi ben de bir anne olarak, ömrüm yettiği sürece bebeğime sezdirmeyeceğim anne. Yorgun düşen bedenim yine de direniyor, yaşamak uğruna… 




Yazar Hakkında

AYISIGI

Yorumlar


Henüz Yorum Yok! İlk Yorumu Yapan Sen Ol:

Senin Yorumun