Boşuna bu yağmaları yağmurun. Temizleyemezler içimi, üzgünüm. Babam, sırtımı hayatım boyunca arkama bakmadan dayadığım... Beni sadece ben olduğum için ve hiç karşılık beklemeden, gözümün içine baka baka seven tek adam... Bugün hiç arkama bakmak istemedim. Kahve makinesine gittiğimde masama dönerken gördüm resmini. Yaptıklarıma hep böyle arkamdan bakman öyle güç veriyor ki bana... Bazen utanmıyor değilim seni mahçup ettiğime. O zamanlar kapatıyorum gözlerini. Sonra da oturup bir güzel ağlıyorum. Artık ben eskisi kadar güçlü değil miyim babam? Sen gittiğinden beri hep güçlü görünmekten bıktım. Derdin ya: "Her çakıl taşı bir can acısıdır." Şimdi ceplerim dolu onlarla ve her biri can acısı içimde...
Bugün ölümünün ardından tam 8 sene geçti. Hiç unutmadım seni. Nur içinde yat babam. |